Krecik to typowa propozycja bajki niemej. Bajka niemal charakteryzuje się tym ze postacie nic w niej nie mówią tylko wszystkiego się domyślamy. Jest to trudna bajka dla małego dziecka ponieważ bardzo absorbuje proces myślenia i wymaga połączenia przyczyny i skutku w całość. Głównym bohaterem tej bajki jest tytułowy Krecik, jest to niewielkie zwierzątko które bardzo pomaga innym. Często Krecik ma dziwne pomysły jednak nigdy nie chce nikomu zaszkodzić. Na codzień mieszka tak jak krety pod ziemią i tam ma swoje mieszkanko na powierzchnię wychodzi do swoich przyjaciół. Poprze tego typu bajkę dziecko może poznać zwyczaje wielu zwierząt ponieważ one również tutaj występują licznie. Krecik jest bajka rosyjską jednak nawet w Polsce spodobał się na tyle aby ją emitowano. Oczywiście jest to stara bajka nic wiec dziwnego ze brakuje w niej kolorów i bogatej fabuły. Każdy odcinek jest przedstawieniem kolejnego dnia krecika. Krecik prze cala bajkę nie mówi nic jedynie naśladuje czynności dlatego tak zaciekawia widza Pat i kot to bohaterowie kolejnej bajki. Pat jest listonoszem w małym miasteczku a kot jest jego przyjacielem który wraz z Patem rozwozi pocztę. Jak wcześniej wspomniałam miasteczko gdzie pracuje pat jest dość małe a wiec wszyscy się znają i sobie pomagają. Pat pomimo tego że jest listonoszem to napotyka na bardzo wiele zabawnych sytuacji. Pat jest rodzajem bohatera pozytywnego który zawsze pomaga innym. Pat ma żonę i synka i jest wzorem do naśladowania ponieważ pokazuje prawidłowy model rodziny gdzie dzieci są ważne i Pol małżonkę także. Pat na codzień jeździ ciężarówką i rozdaje listy wszystkim robi to bardzo sumiennie ponieważ bardzo przykłada się do swojej pracy. bajka ta z pewnością uczy ponieważ przybliża dziecku pracę na poszczególnych zawodach. Występuje ich tutaj dość dużo ponieważ oprócz listonosza jest policjant, lekarz wszystkie takie zawody jakie można spotkać w realnym życiu. Jest to bardzo prawdopodobna bajka czyli atak która pokrywa się z realiami nie jest fantastyczna

Matka ptaków, ryb, plonów i całej natury to uznawana wśród ludzi bogini Demeter. Demeter zajmowała się przyrodą. Od niej zależały wszystkie rośliny i zwierzęta. To ona dawała im życie. Dbała o rolnictwo, zboża, ziemię. Jej córką była Persefona, piękna istota, którą nazywano Korą. Demeter bardzo kochała swoją jedyną córkę, dlatego po jej utracie strasznie rozpaczała. Hades, który był królem podziemi, porwał Persefonę, zwabiając ją przepięknym kwiatem – narcyzem. Rydwan z czarnymi końmi uprowadził dziewczynę do Tartaru. Demeter, zrozpaczona, początkowo szukała bezskutecznie córki, aż opuściła Olimp i przebrana za staruszkę zaczęła żyć na ziemi. Wówczas ziemię zaczęły nawiedzać susze, klęski żywiołowe, gleba stała się jałowa, a wszystkie rośliny usychały. W końcu Zeus postanowił odnaleźć Demeter, aby przywrócić ład na ziemi. Rozkazał Hadesowi zwrócić ukochaną córkę matce. Niestety nie było to możliwe, gdyż Persefona zjadła pożywienie zmarłych – granat i przez to nie mogła opuścić podziemi. Dlatego zdecydowano, by Persefona spędzała 9 miesięcy z matką, a 3 miesiące z mężem. I tak oto powstały pory roku. To, co doświadczyło Edypa jest symbolem okrutnego losu, a przyczyną tego było fatum. Rodzicami Edypa byli Jokasta i Lajos. Wyrocznia w Delfach przepowiedziała Lajosowi, że zabije go jego własny syn. Dlatego Lajos postanowił porzucić niemowlę w górach, aby umarło. Dziecko zostało znalezione przez pasterzy i oddane królowej Koryntu. Edyp został wychowany w miłości, bogactwie, ale to nie przynosiło mu szczęścia. Chciał poznać swoje prawdziwe korzenie. Udał się do wyroczni w Delfach. Tu dowiedział się, że ma zabić własnego ojca i poślubić swoją matkę. Edyp zdecydował nie wracać do Koryntu, myśląc, iż tam są jego rodzice. Postanowił rozpocząć nowe życie. W wąwozie spotkał bogatego nieznajomego. Wywiązała się bójka, w której Edyp zabił swojego ojca, nie wiedząc o tym, że przepowiednia zaczęła się spełniać. Kreon zaczął władać w Tebach, ale wkrótce po tym na miasto spadło nieszczęście. Pojawił się tam Sfinks, który codziennie mordował ludzi, dopóki ktoś nie odgadnie jego zagadki. Kreon ogłosił konkurs – ten, kto pokona Sfinksa, dostanie królestwo i poślubi Jokastę. Edyp podjął się wyzwania i wygra ł z potworem. Został mężem Jokasty i miał z nią dzieci – dwie córki i dwóch synów. Klęski nawiedzały królestwo, dopiero Terezjasz wyjawił prawdę o przepowiedni. Edyp wykuł sobie oczy, a Jokasta popełniła samobójstwo.

Jak wiadomo na początku świata był słynny chaos, z którego wyłonili się Uranos i Gaja. Mit o początku świata jest bardzo popularny w literaturze i bardzo często literaturoznawcy i kulturoznawcy wracają do niego. Pierwsi bogowie, Gaja i Uranos, reprezentowali ziemię i niebo. Spłodzili dzieci, które zostały strącone przez Uranosa do Tartaru ze względu na wyjątkową brzydotę. Gaja nie mogąc patrzeć na nieszczęście swoich dzieci uknuła spisek, by jeden z jej synów – Kronos – zabił ojca. I tak właśnie się stało. Kronos przejął władzę i ożenił się ze swoją siostrą Reją. Uranos przepowiedział Kronosowi, iż zginie z ręki syna. Od tamtej pory władca zjadał swoje dzieci, gdyż chciał uniknąć dokonania się przepowiedni. Reja, podobnie jak wcześniej Gaja, nie mogła patrzeć na poczynania Kronosa i zaplanowała, że jedno z nowo narodzonych dzieci ukryje na wyspie, a Kronosowi da do połknięcia coś przypominającego niemowlę. Zeus wychował się na Krecie, a opiekowały się nim nimfy górskie i koza Almatea. Tak jak mówiła przepowiednia, Zeus pokonał Kronosa i uwolnił z wnętrzności ojca resztę swojego rodzeństwa. Rodzeństwo podzieliło się władzą, a Olimp stał się ich siedzibą. Ikar jest archetypem człowieka, pragnącego pokonać granice, jakie stawia natura. Dedal pochodził z Aten, ale pracował na Krecie na dworze króla Minosa. Był popularnym rzemieślnikiem, architektem i mówiono, iż tchnie życie w każde swoje posągi. Był bardzo uzdolnionym i utalentowanym człowiekiem, wynalazł świder i grundwagę. Król Krety chciał, aby Dedal wybudował labirynt dla jego potwornego syna – Minotaura – pół byka, pół człowieka. Budowla była bardzo skomplikowana i nie było sposobu, aby się z niej wydostać. Dedal chciał wrócić do swojej ojczyzny, ale władca nie chciał go stracić, gdyż bał się, iż ten zdradzi ważne tajemnice państwowe. Dlatego Dedal zaplanował ucieczkę. Sporządził skrzydła sklejone woskiem dla siebie i swojego syna, Ikara. Przestrzegł Ikara, by ten leciał nie za wysoko i nie za nisko ziemi. Niestety Ikar, młodzieniec żądny przygód, nie posłuchał rad ojca i wzleciał ku słońcu, a następnie spadł do morza. Ten szaleńczy lot do słońca jest symbolem uniesienia, upojenia swobodą, jak również klęski nauczyciela. Morze, w którym utopił się Ikar nazwano Ikaryjskim, a wyspę Ikarią.

Wróżenie z dłoni.Chiromancja to wróżenie z dłoni. U każdego człowieka linie znajdujące się na wewnętrznej stronie dłoni tak jak i linie papilarne są niepowtarzalne. Wróżbici latami zgłębiają swoja wiedzę, by posiąść umiejętność właściwej interpretacji obrazu linii. Zasadą jest wróżenie z reki którą piszemy, jest to ręka główna i z niej odczytać można charakter i zdolności człowieka. Na drugiej dłoni znajdują się informacje o tym co wydarzy się w życiu danej osoby. Głównymi liniami na dłoni są linia życia, która wbrew powszechnym informacjom nie pokazuje jego długości tylko siłę, linia głowy określa zdolności umysłu, linia serca opisuje nasze uczucia i uczucia innych wobec nas, linia losu zwana jest linią kariery, linia Słońca wróży sukcesy i bogactwo, linia Merkurego świadczy o zaradności. Na dłoniach oprócz linii występują także znaki w postaci okręgu, kwadratu czy kratki, które również są interpretowane przez wróżbitów, tak jak i kształt dłoni, kolor i rodzaj skóry. Także jak widać nauka o chiromancji jest rozległa. Wystrzegajmy się cyganek.Podobno cyganki potrafią przepowiadać przyszłość lepiej niż niejedna wróżka. Może to i prawda ale te chodzące po ulicy i zaczepiające z propozycja powróżenia to oszustki. Stosują rożne metody po to tylko by nas okraść. Schematycznie wygląda to tak, że zaczepia nas cyganka mówiąc, iż powróży nam za grosik czy złotówkę. Gdy wyciągniemy już monetę z portfela, kobieta zazwyczaj ogólnikowo powie wróżbę, która w zasadzie może dotyczyć każdego, następnie prosi o papierowy banknot często o najmniejszym nominale, po to by uśpić nasza czujność. Gdy już jej go wręczymy możemy się pożegnać z pieniędzmi. Najczęściej cyganka twierdzi, ze musi go zatrzymać inaczej dająca sobie powróżyć będzie nieszczęśliwa bądź zostanie na nią rzucona klątwa. Jeśli to nie przynosi kutku, po prostu odchodzi z pieniędzmi i nie sposób jej ich siłą odebrać, poza tym należy pamiętać, że kobiety te zawsze chodzą w grupie a często gdzieś nieopodal stoją ich mężczyźni. Na reakcje przechodniów nie ma co liczyć, także jeśli nie chcemy stracić portfela czy biżuterii nie reagujmy na zaczepki cyganek.